webmaster, 29 juli 2009
Nederland , Zutphen

Home sweet home

Dag lieve mensen,

Hier dan echt het aller laatste bericht over mijn reis.

Het afscheid van Susan was moeilijk maar we wisten beide dat het niet de laatste keer was dat we elkaar zouden zien en dat ik snel weer een voet op de Keniaase rode aarde zou gaan zetten.
Me tas vol souveniers woog netjes 20kg incheken en daarna begon het wachten. Ik had gelukkig een raam plaats en kon ik nog even genieten van het Afrikaanse landschap. In Dubai plofte ik in een lig stoel en werd optijd weer wakker voor de vlucht naar London Gatwick. Ik heb de hele reis nauwelijks een oog dicht gedaan en een hele hoop films gekeken. Om 07:20 lande we en ik haaste me naar de British airways balie. Ik wou de vlucht van 09:30 halen om zo 8 uur wachten uit te sparen... Jammer genoeg ging dat niet door en kon ik mijn vlucht niet veranderen want 120 pond dat had ik niet meer. Ik ondervond een beetje een cultuur shock: wat een mode ik ben benieuwd hoe we er over een paar jaar bij lopen: Bloot? Het wachten viel zwaar tegen. Geen lig stoel te bekennen en me ogen kon ik maar moeilijk open houden. Geld had ik niet en me Mp3 (die Anne voor me terug heeft gehaalt en mee neemt: dankje!) die lag nog in Kenya . Saai. Om 15:00 mochten we boarden en het laatste stukje heb ik ook heerlijk geslapen. Het valt vies tegen als je over Nederland heen vliegt...regen...

Het leek wel uren te duren voordat mijn tas kwam en het enige wat ik wou was naar huis gaan. Else en Jori stormde op me af. Heerlijk om ze weer te zien. Ontzettend lief dat Oma, Fredie en Marco + Kids ook waren gekomen. Moeders kon het bijna niet laten om een opmerking over mijn extra pondjes te maken maar daar kun je ook niet omheen. Bollie!
Het was even schrikken toen ik op de trein tijden keek alles op de minute precies haast haast haast. Gelukkig is de NS nog steeds de NS en hebben we er weer uren over gedaan om thuis te komen: seinstoring. Het laatste stukje heb ik ons naar huis gereden ik ben het nog niet verleerd en ben er nog steeds aan verslaafd: auto rijden. Zutphen is nog steeds Zutphen. Ik kon alleen nog maar aan ee warme douch denken. Wat heb ik daarvan genoten. Die volle warme straal over je lichaam dat heb ik gemist! Ik heb heerlijk te ten gehad en een prachtige taart van Jori.
Wat went 'thuis' toch altijd weer snel. Er al in vast een hoop veranderd zijn maar dat is mij allemaal niet opgevallen het is dan ook net alsof ik niet weg ben geweest. De luxe is na een dag ook wel weer normaal. De kraan draai je open en je hebt warm water, de w.c. spoel je door, heb je honger trek je de kast open, wijn in overvloed,internet&t.v. en mijn eigen bed. Ik zou het toch allemaal net zo lief weer inruilen.

Mijn week was verder rustig. Ik had niet veel behoeften aan een druk programma en was dan ook stiekem wel blij met de regen en kon heerlijk films/series in bed kijken zonder me schuldig te voelen.
Wel moest ik een hoop ordenen finaciene studie en mezelf. Ik pak mijn leven hier weer op.

Gister heb ik een mailtje van Susan gehad om me te bedanken dat we naar haar (ex) schoonvader waren geweest. Hij is ziek geworden en zonder pijn is hij overleden. 92 jaar is ook een mooie leeftijd.

Deze reis was weer een bevestiging voor mezelf : Afrika zit in mijn hart! Ik heb van alles genoten en weer veel (nieuwe) kanten van Kenya gezien. Ik ben blij met elke dag die ik daar heb mogen zijn. De kinderen zal ik nooit vergeten. Mijn goede doelen heb ik ingeruild voor een het sponsoren van Rukia. Ik mis ze!

Ik wil jullie allemaal bedankten voor de leuk/lieve reacties, mailtjes, brieven en telefoontjes. is altijd fijn om te weten dat mensen aan je denken en je niet zijn vergeten als je ver weg bent.

Veel liefs Emma

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl